آیا میومکتومی درمان قطعی است؟
میومکتومی، جراحی است که با هدف برداشت تومورهای خوش خیم به نام فیبروم ها از دیواره عضلانی رحم انجام می شود. فیبروم ها می توانند منجر به بروز درد و خونریزی شدید سیکل قاعدگی شوند. فیبروم ها هم چنین می توانند توانایی باروری را نیز تحت تاثیر قرار دهند.
فهرست مطالب
جراحی میومکتومی چیست؟
در اوایل سالهای باروری، برخی خانمها ممکن است با رشد فیبرومهای رحم مواجه شوند که میتواند به مشکلاتی منتهی شود. اما این فیبرومها در واقع رشد غیرسرطانی دارند و ممکن است نیاز به انجام جراحی مانند میومکتومی یا لیومیومی داشته باشد. این فیبرومها باید از رحم خانمها حذف شوند و سپس مراحل بازسازی رحم انجام شود. لازم به ذکر است که در این روش، پزشک کل رحم را خارج نمیکند، بلکه تنها فیبرومهای موجود را حذف میکند. برای درمان فیبروم رحم از طریق جراحی میومکتومی، بهتر است به پزشک زنانه یا فوق تخصص نازایی مراجعه کرده و پس از انجام آزمایشات مورد نیاز، روش مناسب برای حل مشکل را براساس تعداد و وضعیت فیبرومها تعیین کنند.
انواع جراحی میومکتومی
میومکتومی، یک عمل جراحی است که میتوان آن را به روشهای مختلف انجام داد. قبل از عمل، فرد به بیهوشی عمومی تحت میرود تا در طول جراحی دردی را احساس نکند. نحوه انجام میومکتومی به اندازه، محل و تعداد فیبرومهای موجود و همچنین توجیه مناسب برای نوع خاصی از میومکتومی بستگی دارد. در زیر، روشهای مختلف آورده شدهاند :
جراحی میومکتومی شکمی
در این روش، جراح برشهای مختلفی را بر اساس اندازه و محل فیبرومها و بدن بیمار ایجاد میکند. به عنوان مثال، جراح ممکن است پوست زیر شکم را در امتداد خط موی ناحیه تناسلی برش دهد. سپس لایههای دیوار شکم را بریده و وارد حفره شکمی میشوند. در ادامه، جراح میتواند فیبرومها را بردارد و با استفاده از بخیه زخم را ببندد. این نوع جراحی معمولاً برای فردی که فیبرومهای بزرگ یا متعددی دارد توصیه میشود. همچنین، افرادی که فیبرومها بین عضلات رحم یا دیوار خارجی رحم دارند، ممکن است از این روش بهرهبرده شوند.
لاپاراتومی
این روش نیز با نام لاپاراتومی شناخته میشود و میتوان آن را با برشی عمودی یا افقی در قسمت زیر حفره لگن انجام داد. در این جراحی، برشی در ناحیه پایین شکم ایجاد میشود و پس از دسترسی به رحم، فیبرومها را خارج مینمایند.
در کل، انواع مختلف میومکتومی وجود دارد و نحوه انتخاب یک روش واحد بستگی به شرایط هر فرد دارد. مشاوره با یک متخصص زنان، بهترین راهنمایی برای تصمیمگیری درباره روش مناسب میومکتومی است.
میومکتومی لاپاراسکوپی
فیبروم هایی که در دیواره خارجی رحم تشکیل می شوند، به روش لاپاراسکوپی برداشته خواهند شد. در این روش، چند برش کوچک زده می شود تا ابزارها وارد شکم شوند. یکی از این ابزارها، لاپاراسکوپ است که دارای دوربین است و سر جراحی است. فیبروم ها برداشته می شوند و برش ها بخیه زده خواهند شد.
طول دوره نقاهت این روش به مراتب کمتر از روش شکمی می باشد.در بعضی از موارد که بیمار خیلی کم خون شده است در اثر خونریزی های ماهیانه شدید پزشک تصمیم به استفاده از داروهای مهار کننده هورمون ها استفاده کند تا بیمار به مدت دو تا سه ماه قاعدگی نداشته باشد تا کم خونی او تصحیح شده و سپس اقدام به جراحی میومکتومی می شود. به این دلیل که بیمار نیازی به تزریق خون قبل و بعد از عمل نداشته باشد و در برخی شرایط که وضعیت بیمار مناسب است پزشک این تصمیم را برای بیمار می گیرد.
میومکتومی هیستروسکوپی
هیستروسکوپی برای برداشتن میوم ساب موکوزال (فیبروم درون حفره ای) کاربرد دارد در این روش، فیبروم ها با گشاد شدن دهانه رحم برداشته می شوند و دیگر نیازی به ایجاد برش های شکمی نخواهد بود. ابزاری به نام هیستروسکوپ از طریق دهانه رحم وارد رحم می شود و فیبروم ها برداشته می شوند.
بلافاصله بعد از میومکتومی
– دمای بدن، ضربان قلب و فشار خون بیمار بررسی و کنترل می شود
– ترشحات واژنی بررسی خواهد شد
– معمولا آنتی بیوتیک به بیمار داده می شود تا جلوی عفونت گرفته شود.
– کاتتری به مدت چند روز جهت تخلیه ادرار همراه بیمار خواهد بود
– ممکن است نیاز باشد بیمار چند شب را در بیمارستان بستری باشد
مراقبت های بعد از میومکتومی
- بیمار تا جایی که می تواند باید در منزل استراحت کند.
- از ایستادن های طولانی مدت بیش از چند دقیقه باید خودداری شود.
- داروهای تجویز شده از سوی پزشک باید طبق دستور و زمان مشخص مصرف شوند.
- بعد ازاستراحت، بیمار باید روزانه ده دقیقه پیاده روی داشته باشد.
- بسته به نوع جراحی، بیمار بعد از گذشت دو تا شش هفته، قادر به انجام کارها و فعالیت های روزانه خود خواهد بود. که البته در این خصوص حتما باید با پزشک مشورت کنید.
- در صورت مشاهده علائمی از قبیل خونریزی شدید واژنی، علائمی از عفونت مانند قرمز شدن بخیه و یا ترشح از بخیه حتما پزشک را در جریان قرار دهید.
نتیجه گیری
بعد از میومکتومی، رحم و تمام ارگان های تناسلی حفظ خواهند شد. بعد از طی شدن دوره نقاهت و بهبودی، فرد می تواند برای رابطه جنسی و بارداری با توجه به نظر پزشک اقدام کند. میوم های بدون علامت و با سایز کوچک نیاز به جراحی ندارد. بسته به عمق اسکار موجود در رحم، ممکن است نیاز به انجام زایمان سزارین باشد تا ایمنی مادر حفظ شود.
خانم هایی که به دلیل تسکین و درمان خونریزی های شدید سیکل قاعدگی، خواهان انجام میومکتومی هستند، باید این نکته را در نظر داشته باشند که میزان موفقیت این روش در حدود بیست درصد می باشد. روش میومکتومی برای زنانی که خواستار حفظ باروری هستند بکار می رود،
در کسانی که خواهان حفظ باروری نبوده ، هیسترکتومی (خروج کامل رحم ) درمان قطعی می باشد. درمان های دارویی که تاکنون برای فیبروم مطرح شده است یا موفقیت آمیز نبوده یا با عوارض زیادی همراه بوده است.
